Masowa Konsumpcja Kultury Masowej

się bie­rze dżez i sztuki mu pokrewne, takie jak graf­fiti, wyja­śnione przy­stęp­nie w minut sie­dem. Bar­dzo zgrabny debiut.

4 osób uznało, że da się to czy­tać.

Pogła­skaj

Nie, jed­nak nie — idź pan w chuj takim tekstem.

Ponad pięć lat grze­ba­nia, szu­ka­nia, słu­cha­nia, maru­dze­nia, chwa­le­nia, znu­dze­nia, roz­ma­wia­nia, pisa­nia, reko­men­do­wa­nia, odra­dza­nia, zasy­pia­nia w słu­chaw­kach, zosta­wia­nia otwar­tych drzwi łazienki, żeby było sły­chać pod prysz­ni­cem i wan­nie, krą­że­nia po mie­ście w kom­plet­nym zahip­no­ty­zo­wa­niu jakąś melo­dią i spon­ta­nicz­nego wybi­ja­nia rytmu na tram­wa­jo­wych sie­dze­niach, gubie­nia disc­ma­nów, ple­je­rek, zajeż­dża­nia płyt i wrzu­ca­nia ich na szafę z okrzy­kiem co za gówno, kil­ku­na­sto­go­dzin­nych mara­to­nów z nagra­nio­wym dorob­kiem róż­nych świrów i krót­ko­trwa­łych roman­sów, wywo­ła­nych tele­dy­skami i haj­pem. Muzyka jako tapeta, muzyka jako nie­usta­jący sufler, gene­ra­tor reak­cji i nastro­jów, muzyka jako izo­la­cja, muzyka jako środek moty­wu­jący, także do tego by wszyst­kim pier­dol­nąć, leżeć i słu­chać, muzyka jako zagłu­szacz ja, nie­usta­jące distrac­tion derby w poszu­ki­wa­niu chuj wie czego, muzyka jak fajki i spid, poka­zu­jąca całą moc dopiero wtedy, kiedy pró­bu­jesz odsta­wić. Psy­chiczna zależ­ność od dźwięku, fizyczny wstręt do ciszy i nie­zor­ga­ni­zo­wa­nych odgło­sów, poczu­cie bez­pie­czeń­stwa, wyni­ka­jące z wie­dzy, że ktoś to wszystko wymy­ślił, kon­tro­luje, że ma to jakiś sens, nawet jeśli wszystko inne jest bez sensu. Muzyka jako ostatni przy­sta­nek przed kom­plet­nym urwa­niem się od rze­czy­wi­sto­ści, sub­sty­tut emo­cji, źródło tanich kopów, pozwa­la­ją­cych wie­rzyć, że wciąż jesteś zdolny do jakiś uczuć, nie będą­cych cichym wkur­wem lub znu­dze­niem. Muzyka jak tar­cza, zbroja, nie­usta­jące ‘nie’ rzu­cane na wstę­pie wszel­kim pró­bom nawią­za­nia kon­taktu, nie­prze­pusz­czalna bańka, tym­cza­sowa strefa auto­no­miczna, w któ­rej cały świat zostaje ogra­ni­czony do emo­cji wywo­ła­nych sekwen­cjami dźwię­ków. Bez­piecz­nych emo­cji, kon­tro­lo­wa­nych emo­cji, emo­cji, które zawsze możesz wyłączyć.

Z dru­giej strony — zawsze mogłem wziąć się za heroinę.

16 osób uznało, że da się to czy­tać.

Pogła­skaj

Nie, jed­nak nie — idź pan w chuj takim tekstem.

I’ve Seen Bet­ter Days Than This One
I’ve Seen Bet­ter Nights Than This One

Jakość jest męcząca, ale mówi SamąPrawdęTM.

I jesz­cze jeden z naj­lep­szych hip-hopowych tek­stów ever.

“Flo­win’ Prose”

I’m flo­wing prose to cons and cons to pros
I’m sche­ming rhyme aga­inst reason like it was flow aga­inst know
But bey­ond the con­cepts and emo­tions that rise
To the inter­con­nec­ted­ness that under­lies
The lies upon lies have lost their meaning
The plies upon plies of con­scio­usness that is being
Over and over I fall I lear­ned to walk from a crawl
It’s not sad it’s just the way and the pur­pose of it all

Now every word that you heard that I said that you felt
Was put in place in the space as they were shuf­fled and dealt
I steal feels from reels but I pay my respects
Pay­ing com­pli­ments and dis­ses and deci­phe­ring affects
Words are water as I court her, as she is pri­stine
Words and mics fall to dust and all that’s left is the feelings
I give in and I win I try to never com­plain
Inten­tions ven­ture to cen­ter and then they set the stage
But I’ll remain sane making gain without pain
Sta­ining tra­ins with names and dri­ving lanes to the refrain
And keep it posi­tive as pain­sta­king as it is
I’ll never turn back cause that’s the way I’ve got to live

So like a cloud car­ries rain I’m gonna carry my rhyme
Coming like thun­der with ligh­te­ning timing
No hesi­ta­tion in gesta­tion of tho­ughts and plans
Fer­ment time like wine no ploys or scams
Like the islands dot the oce­ans in the endless seas
Ideas coming to me in answer to my pleas
Woke up this mor­ning right out of a dream
Reached for my pen and pad because my mind was on a rhyme scheme
What can I do with these bones and flesh?
With these ani­ma­ted tho­ughts in a world repres­sed?
I’m going down like the rhy­thms on the winds of change
I’m keeping calm under pres­sure like a deep-sea range
I’m flo­wing prose to cons and cons to pros

5 osób uznało, że da się to czy­tać.

Pogła­skaj

Nie, jed­nak nie — idź pan w chuj takim tekstem.