Masowa Konsumpcja Kultury Masowej

zezo­wate dziew­czynki z kwie­ciem i wzru­sza­jące prze­mowy, czyli

ROZSTRZYGNIĘCIE KONKURSU NA REMIX POMYSŁU JEFFA NOONA

Kon­ku­ren­cja była ostra i zażarta, dla­tego też posta­no­wi­łem oprócz głów­nej nagrody, przy­znać też trzy wyróż­nie­nia. Wygrał oczy­wi­ście Lotan, ide­al­nym tra­fie­niem w noonow­ska frazę i stwo­rze­niem dwóch nar­ko­ty­ków, które śmiało mogłyby się zna­leźć w ory­gi­nal­nym opowiadaniu:

lotan said:

Brenda takes Rhy­ma­line. It takes her down roads you’ve never seen. Like a lit­tle kick in the spleen. But she wants it any­way, to show you what a bad girl she’s been. To come clean. Of all the nights when she fights to kill the lights and fri­ghts that float like dust mites.
Brenda takes Rhy­ma­line.
She’s a dog stiff as a log.

Rusty takes Ellip­sene. He won’t tell you how, when and why. You’ll have to figure it out, looking at the empty pac­ka­ges and bags, snif­fing the rema­ins, and wat­ching his co-addicts for some clue. He just smi­les kno­win­gly as he does…
Rusty takes Ellip­sene.
He’s one too.

co nie­stety spo­wo­do­wało u mnie pewien pro­blem natury moral­nej, ponie­waż zna­jąc autora tego tek­stu, wiem, że walka była nie­równa, jak to zwy­kle bywa pomię­dzy pro­fe­sjo­na­li­stą, a ama­to­rami. Stad też pomysł na trzy rów­no­rzędne wyróżnienia.

Pierw­sze z nich tra­fia do kolegi MRW, za wierz­bię­cinę, nar­ko­tyk, któ­rego jako tłu­macz powi­nie­nem się wystrze­gać za wszelką cenę:

mrw said:

Jurek bie­rze wierz­bię­cinę. Naj­pierw ciem­ność widzi, ciem­ność, ale wyra­bia 300% normy, bo latać każdy może. Inie­moc­nych, nawet wśród samych swo­ich, cho­ciaż po sesji mógłby zain­we­sto­wać w tiktaki.

Jurek bie­rze wierz­bię­cinę.
Jest puszkiem-okruszkiem

Nagrodą są w tym wypadku Dzien­niki pira­tów. Dzieje kapi­tana Mor­gana i buka­nie­rów, ręką naocz­nego świadka spi­sane (i ręka waszego uni­żo­nego sługi przetłumaczone)

Dru­gie wyróż­nie­nie i taka sama nagroda, tra­fiają do zara2stry, za tekst, który musia­łem naj­dłu­żej roz­k­mi­niać, po to by w końcu uznać, że fest mi się podoba.

Nato­miast wyróż­nie­nie trze­cie i zupeł­nie inna nagroda (bo nie mam już wię­cej autor­skich egzem­pla­rzy dzien­ni­ków) tra­fia do kolegi Urbane, za stwo­rze­nie nar­ko­tyku, któ­rego cały zapas życzył­bym sobie mieć w swo­jej noc­nej szafce. Tekst niniej­szy zostaje wyróż­niony egzem­pla­rzem Wise Chil­dren Angeli Carter.

sheik.yerbouti said:
Mar­celi bie­rze alia­sin. Dla każ­dej czyn­no­ści ma inną toż­sa­mość — gdy śpi, je, idzie po papie­rosy, upija się z kum­plami. Na wszystko osobny dowód. Dla­tego zawsze ma czy­stą kar­to­tekę i funk­cjo­na­riusz, salu­tu­jąc, mówi: może pan jechać.
Mar­celi bie­rze alia­sin.
Jest zaka­mu­flo­wa­nym psem.

Wszyst­kim pozo­sta­łym uczest­ni­kom kon­kursu gra­tu­luję inwen­cji, wcale się nie spo­dzie­wa­łem aż tylu odpowiedzi.

3 osób uznało, że da się to czy­tać.

Nie, jed­nak nie — idź pan w chuj takim tekstem.