Masowa Konsumpcja Kultury Masowej

Dear Mr. Sendak

Marceli — Tue, 08 May 2012 14:03:15 +0000

“How much does it cost to get to where the wild things are? If it is not expensive, my sister and I would like to spend the summer there.”

/Z dzisiejszego nekrologu w NYT/

Kochany pan Sendak miał wiele odpowiedzi na różne pytania. Nawet jeśli jego książki słabo dotarły do Polski, to i tak warto go posłuchać.

Skad

Marceli — Mon, 07 May 2012 20:20:09 +0000

się bierze dżez i sztuki mu pokrewne, takie jak graffiti, wyjaśnione przystępnie w minut siedem. Bardzo zgrabny debiut.

Don’t do drugs

Marceli — Sun, 06 May 2012 15:03:48 +0000

Ponad pięć lat grzebania, szukania, słuchania, marudzenia, chwalenia, znudzenia, rozmawiania, pisania, rekomendowania, odradzania, zasypiania w słuchawkach, zostawiania otwartych drzwi łazienki, żeby było słychać pod prysznicem i wannie, krążenia po mieście w kompletnym zahipnotyzowaniu jakąś melodią i spontanicznego wybijania rytmu na tramwajowych siedzeniach, gubienia discmanów, plejerek, zajeżdżania płyt i wrzucania ich na szafę z okrzykiem co za gówno, kilkunastogodzinnych maratonów z nagraniowym dorobkiem różnych świrów i krótkotrwałych romansów, wywołanych teledyskami i hajpem. Muzyka jako tapeta, muzyka jako nieustający sufler, generator reakcji i nastrojów, muzyka jako izolacja, muzyka jako środek motywujący, także do tego by wszystkim pierdolnąć, leżeć i słuchać, muzyka jako zagłuszacz ja, nieustające distraction derby w poszukiwaniu chuj wie czego, muzyka jak fajki i spid, pokazująca całą moc dopiero wtedy, kiedy próbujesz odstawić. Psychiczna zależność od dźwięku, fizyczny wstręt do ciszy i niezorganizowanych odgłosów, poczucie bezpieczeństwa, wynikające z wiedzy, że ktoś to wszystko wymyślił, kontroluje, że ma to jakiś sens, nawet jeśli wszystko inne jest bez sensu. Muzyka jako ostatni przystanek przed kompletnym urwaniem się od rzeczywistości, substytut emocji, źródło tanich kopów, pozwalających wierzyć, że wciąż jesteś zdolny do jakiś uczuć, nie będących cichym wkurwem lub znudzeniem. Muzyka jak tarcza, zbroja, nieustające ‘nie’ rzucane na wstępie wszelkim próbom nawiązania kontaktu, nieprzepuszczalna bańka, tymczasowa strefa autonomiczna, w której cały świat zostaje ograniczony do emocji wywołanych sekwencjami dźwięków. Bezpiecznych emocji, kontrolowanych emocji, emocji, które zawsze możesz wyłączyć.

Z drugiej strony — zawsze mogłem wziąć się za heroinę.

Właściwie tak

Marceli — Fri, 04 May 2012 19:34:03 +0000

I’ve Seen Better Days Than This One
I’ve Seen Better Nights Than This One

Jakość jest męcząca, ale mówi SamąPrawdęTM.

I jeszcze jeden z najlepszych hip-hopowych tekstów ever.

“Flowin’ Prose”

I’m flowing prose to cons and cons to pros
I’m scheming rhyme against reason like it was flow against know
But beyond the concepts and emotions that rise
To the interconnectedness that underlies
The lies upon lies have lost their meaning
The plies upon plies of consciousness that is being
Over and over I fall I learned to walk from a crawl
It’s not sad it’s just the way and the purpose of it all

Now every word that you heard that I said that you felt
Was put in place in the space as they were shuffled and dealt
I steal feels from reels but I pay my respects
Paying compliments and disses and deciphering affects
Words are water as I court her, as she is pristine
Words and mics fall to dust and all that’s left is the feelings
I give in and I win I try to never complain
Intentions venture to center and then they set the stage
But I’ll remain sane making gain without pain
Staining trains with names and driving lanes to the refrain
And keep it positive as painstaking as it is
I’ll never turn back cause that’s the way I’ve got to live

So like a cloud carries rain I’m gonna carry my rhyme
Coming like thunder with lightening timing
No hesitation in gestation of thoughts and plans
Ferment time like wine no ploys or scams
Like the islands dot the oceans in the endless seas
Ideas coming to me in answer to my pleas
Woke up this morning right out of a dream
Reached for my pen and pad because my mind was on a rhyme scheme
What can I do with these bones and flesh?
With these animated thoughts in a world repressed?
I’m going down like the rhythms on the winds of change
I’m keeping calm under pressure like a deep-sea range
I’m flowing prose to cons and cons to pros

Data Garden Quartet

Marceli — Thu, 03 May 2012 18:30:19 +0000

Data Garden presents a live exhibition recording of Quartet, the first plant-generated audio composition at the Philadelphia Museum of Art.
(…)
The musical compositions on Quartet were generated by the electronic impulses produced by four tropical plants. This data, interpreted by humans with the help of computers, has been employed to organize sound into beauty perceivable by the human ear. While the means of producing this beauty can be described in technical terms, the natural creative force generating this experience is less apparent.

Philodendron plant: Lead synthesizer
Schefflera plant #1: Rhythm Tone Generator
Schefflera plant #2: Bass synthesizer
Snake Plant: Ambience and effects

moar / bandcamp

Im głębiej w XXI wiek, tym co raz więcej w nim z Ballarda. Witajcie w Vermilion Sands. Dziś zaśpiewa dla Was Prima Belladonna!

(uwaga, film bez przeczytania zlinkowanego opowiadania może być niezrozumiały)

Klient zadowolony

Marceli — Sun, 29 Apr 2012 18:29:38 +0000

to klient ugodowy, a jako że większość wynagrodzenia zdążyłem przepić, Smoki & Puloki spełniły swoje zadanie, więc nie są już nikomu do niczego potrzebne i mogą sobie tu za darmo powisieć.

Marceli Szpak — Smoki & Puloki

Miłej lektury. (GFX, tradycjnie, Michio)

Love Lana

Marceli — Tue, 24 Apr 2012 14:51:46 +0000

I chuj. Niech sobie będzie bardziej syntetyczna niż hologram Tupaca, niech śpiewa za nią ZX Spectrum z autotunem, niech kolejną operację ust robi jej następny psychol od mangowych lolitek, a teledyski kręcą opóźnieni w rozwoju studenci szkół artystycznych, których edukacja polegała na wrzucaniu kwasów w trakcie oglądania Twin Peaks. Łykam w całości jak Sashę Grey, perfekcyjny produkt samczych fantazji o kobietach ze (sfabrykowaną) przeszłością i głosem, który pomijając uszy i mózg, rezonuje pod napletkiem. Chciałbym, żeby zaśpiewała kiedyś wszystkie partie dialogowe Orfamay Quest z Siostrzyczki Chandlera, najlepiej z Burialem i Big Bandem Matthew Herberta w tle albo zagrała erotyczną scenę z Julee Cruise. Mogą być w ubraniach, byle do mnie śpiewały.

Happy 4/20

Marceli — Fri, 20 Apr 2012 18:50:41 +0000

All of the clocks in Pulp Fiction, are set to 4:20

Doroczny

Marceli — Thu, 19 Apr 2012 16:45:02 +0000

przegląd najlepszych tekstów z prasy anglojęzycznej ogłosili na Bylinerze, czyli mogę się przez następnych parę dni skupić na Smokach & Pulokach, a Państwo sobie poczytają, co ciekawego prasa miała do napisania w 2011. Właściwie warto każdy z tych 101 tekstów ale mam też specjalne rekomendacje:

David Grann — Murder Foretold — czyli David Grann po raz kolejny udowadnia, że nie ma sobie równych w długich reportażach kryminalnych.

Guy Lawson — The Stoned Arm Dealers — zgodnie z tytułem: dwóch luźnych kolesi prawie przypadkiem wplątuje się w dile bronią na skale zastrzeżoną dla rządów i korporacji.

Andrew Curry — Why Is This Cargo Container Emitting So Much Radiation — z cyklu zagadki wszechświata. Długi, dynamicznie napisany tekst o tym, co się dzieje, gdy w jednym z największych portów przeładunkowych na świecie trafia się kontener tak radioaktywny, żeby skazić całe miasto.

Z rzeczy nieujętych w zestawieniu dorzucam oczywiście

Gary Smith — A Boy And His Bot — bo jak się ktoś nie wzruszy przy tym tekście, to nie ma serca i nie jest prawdziwym nerdem.

Na deser będzie jeszcze śliczny kawałek, z albumu co mi się wydawało, że będzie na dwa, trzy razy, a nagle leci od paru dni non-stop i stopniowo awansuje na jedną z najfajniejszych płyt 2012

Sama Prawda

Marceli — Tue, 17 Apr 2012 08:52:40 +0000

w 6 kadrach:

A poza tym całe mnóstwo innych komiksów Granta Snidera, które nie pozwoliły mi dziś w nocy zajmować się zaplanowaną pracą. Może i za dnia pomogą komuś nie pracować.

(Jednym z surrealistycznych planów na rok 2012 jest podbój różnych nisz literackich, więc jakby Państwo mnie chciało wspomóc w sianiu zamętu nie tylko aukcją (patrz niżej) to zupełnie_przypadkiem takie opowiadanie, co je napisałem w zeszłym roku, to o 4 metrowych penisach z kosmosu znalazło się wśród utworów, które można nominować do nagrody im. Janusza Zajdla. I właściwie to chciałbym ją w sumie dostać, chociażby dlatego, że ostatnią nagrodę literacką dostałem w podstawówce za opowiadanie o chomikach brata. Nie znam oczywiście pozostałych opowiadań i jak znam życie pewnie są lepsze, ale liczę na to, że Wy też nie znacie, więc nominujecie to, co było pod ręką, czyli “Obcego”. Szczegóły procesu nominacji pod linkiem, tu lista wszystkich utworów na jakie można głosować (arkusz opowiadania).